শেহতীয়াকৈ গুৱাহাটীৰ লোকপ্ৰিয় গোপীনাথ বৰদলৈ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বিমানবন্দৰৰ (LGBIA) নতুন টাৰ্মিনেলটোৱে আনুষ্ঠানিকভাৱে বাণিজ্যিক যাত্ৰা আৰম্ভ কৰিছে। যোৱা ২২ ফেব্ৰুৱাৰী, ২০২৬ তাৰিখে ‘আকাশা এয়াৰ’ৰ (Akasa Air) প্ৰথমখন বিমানেৰে এই অত্যাধুনিক টাৰ্মিনেলটোৰ পৰা যাত্ৰী সেৱাৰ শুভাৰম্ভণি ঘটিছে। প্ৰায় ৪,০০০ কোটি টকা ব্যয়েৰে নিৰ্মিত এই নতুন সম্প্ৰসাৰণে বিমানবন্দৰটোৰ বাৰ্ষিক যাত্ৰী ধাৰণ ক্ষমতা ১৩.১ নিযুতলৈ (13.1 million) বৃদ্ধি কৰিছে।
কিন্তু প্ৰশ্ন হয়, এই নতুন টাৰ্মিনেলটোৰ ভাল আৰু বেয়া দিশবোৰ কি কি? আৰু সঁচাকৈয়ে গুৱাহাটীৰ বাবে ইয়াৰ প্ৰয়োজন আছিলনে?
নতুন টাৰ্মিনেলটোৰ ভাল দিশসমূহ:
বৰ্ধিত যাত্ৰী ধাৰণ ক্ষমতা: পুৰণি টাৰ্মিনেলটোৰ ক্ষমতা আছিল মাত্ৰ ৩.৪ নিযুত, কিন্তু এতিয়া ই ১৩.১ নিযুতলৈ বৃদ্ধি পাইছে। ইয়াৰ ফলত যাত্ৰীসকলে আগৰ দৰে অত্যাধিক ভিৰ আৰু দীঘলীয়া শাৰীৰ সন্মুখীন হ’ব নালাগে।
অত্যাধুনিক প্ৰযুক্তি আৰু সুবিধা: এই নতুন টাৰ্মিনেলত উত্তৰ-পূবৰ ভিতৰতে প্ৰথমবাৰৰ বাবে ১২টা অটোমেটিক ট্ৰে ৰিট্ৰাইভেল চিষ্টেম (ATRS), চেল্ফ-বেগেজ ড্ৰপ কাউন্টাৰ আৰু ডিজি যাত্ৰাৰ (Digi Yatra) দৰে আধুনিক সুবিধা সংযোজন কৰা হৈছে, যিয়ে সুৰক্ষা পৰীক্ষা আৰু চেক-ইন প্ৰক্ৰিয়া খৰতকীয়া কৰিব।
সাংস্কৃতিক আৰু পৰিৱেশ অনুকূল আৰ্হি: অসমৰ গৌৰৱ ‘কপৌ ফুল’ আৰু বাঁহৰ আৰ্হিত নিৰ্মাণ কৰা এই টাৰ্মিনেলটোৱে আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ত অসমৰ ঐতিহ্যক সুন্দৰভাৱে দাঙি ধৰিছে। লগতে ইয়াত প্ৰাকৃতিক পোহৰ আৰু বতাহ চলাচলৰ সুন্দৰ ব্যৱস্থা ৰখা হৈছে।
অৰ্থনৈতিক আৰু পৰ্যটন বিকাশ: বৰ্ধিত ক্ষমতাই নতুন ৰাষ্ট্ৰীয় আৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বিমানৰ পথ মুকলি কৰিব, যিয়ে অসমৰ লগতে সমগ্ৰ উত্তৰ-পূবৰ পৰ্যটন আৰু ব্যৱসায়-বাণিজ্যলৈ এক নতুন জোৱাৰ আনিব।
কিছুমান অসুবিধা বা প্ৰত্যাহ্বান:
যানজঁট বৃদ্ধিৰ সম্ভাৱনা: যাত্ৰীৰ সংখ্যা ১৩.১ নিযুতলৈ বৃদ্ধি পালে স্বাভাৱিকতেই বিমানবন্দৰলৈ যোৱা পথত যান-বাহনৰ সংখ্যা বহুগুণে বাঢ়িব। বৰঝাৰ অভিমুখী পথবোৰৰ পৰ্যাপ্ত সম্প্ৰসাৰণ নহ’লে যাত্ৰীসকলে তীব্ৰ যানজঁটৰ সন্মুখীন হ’ব পাৰে।
প্ৰাৰম্ভিক খেলিমেলি: যিকোনো বৃহৎ আন্তঃগাঁথনি নতুনকৈ আৰম্ভ হ’লে প্ৰথম অৱস্থাত বেগেজ হেণ্ডলিং, পাৰ্কিং বা সুৰক্ষা পৰীক্ষাত কিছুমান কাৰিকৰী খেলিমেলি হোৱাৰ সম্ভাৱনা থাকে, যিয়ে প্ৰথম অৱস্থাত যাত্ৰীসকলক কিছু আমনি দিব পাৰে।
উচ্চ ৰক্ষণাবেক্ষণ ব্যয়: ইমান বৃহৎ আৰু অত্যাধুনিক প্ৰকল্প এটাৰ চোৱাচিতা কৰিবলৈ যথেষ্ট ধনৰ প্ৰয়োজন হ’ব। ইয়াৰ প্ৰভাৱ পৰৱৰ্তী সময়ত বিমানবন্দৰৰ ভিতৰৰ সামগ্ৰী বা সেৱাৰ মূল্যবৃদ্ধিৰ জৰিয়তে পৰিলক্ষিত হ’ব পাৰে।
গুৱাহাটীৰ বাবে এই নতুন টাৰ্মিনেলটোৰ প্ৰয়োজন আছিল নে?
ইয়াৰ উত্তৰ হৈছে— নিশ্চিতভাৱে হয়। গুৱাহাটী কেৱল অসমৰেই নহয়, সমগ্ৰ উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ প্ৰৱেশদ্বাৰ। যোৱা কেইবছৰমানত গুৱাহাটী বিমানবন্দৰত যাত্ৰীৰ সংখ্যা অবিশ্বাস্যভাৱে বৃদ্ধি পাই বাৰ্ষিক ৯ নিযুত (9 million) অতিক্ৰম কৰিছিল। পুৰণি টাৰ্মিনেলটোৰ ক্ষমতা মাত্ৰ ৩.৪ নিযুত হোৱাৰ বাবে ই যাত্ৰীৰ হেঁচাত প্ৰায় শ্বাসৰুদ্ধ অৱস্থাত পৰিছিল। বহা ঠাইৰ অভাৱ, ৱাছৰুমৰ সমস্যা আৰু নিৰাপত্তা পৰীক্ষাত দীঘলীয়া শাৰী এটা অতি সাধাৰণ দৃশ্য হৈ পৰিছিল।
এই নতুন টাৰ্মিনেলটোৱে কেৱল বৰ্তমানৰ সমস্যাবোৰেই দূৰ নকৰে, বৰঞ্চ ২০৩২ চনলৈকে ভৱিষ্যতৰ যাত্ৰীৰ চাহিদা পূৰণ কৰিবলৈ সক্ষম হ’ব। ইয়াৰ উপৰিও, পুৰণি টাৰ্মিনেলটোক এতিয়া ‘কাৰ্গ’ হাব’ (Cargo Hub) হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰাৰ পৰিকল্পনা কৰা হৈছে, যিয়ে উত্তৰ-পূবৰ পৰা কৃষিজাত সামগ্ৰী আৰু অন্যান্য সামগ্ৰীৰ ৰপ্তানি বহু পৰিমাণে বৃদ্ধি কৰিব।
গুৱাহাটী বিমানবন্দৰৰ এই নতুন টাৰ্মিনেলটো সাম্প্ৰতিক সময়ৰ এক বৃহৎ প্ৰয়োজনীয়তা আছিল। বিমানবন্দৰ সংযোগী পথৰ যানজঁটৰ দৰে বাহ্যিক সমস্যাবোৰ সমাধান কৰিব পাৰিলে, ই সঁচাকৈয়ে উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ যোগাযোগ আৰু অৰ্থনীতিৰ এক ‘গেমচেঞ্জাৰ’ হিচাপে পৰিগণিত হ’ব।