শেহতীয়াকৈ অসম চৰকাৰে ৰাজ্যৰ প্ৰায় ৪০ লাখ মহিলাৰ বেংক একাউণ্টলৈ ‘অৰুণোদয় ৩.০’ আঁচনিৰ অধীনত একেদিনাই ৯,০০০ টকাকৈ হস্তান্তৰ কৰিছে। মুঠ ৩,৬০০ কোটি টকাৰ এই বিশাল ধনৰাশি হৈছে অসমৰ ইতিহাসত এদিনীয়া সৰ্ববৃহৎ ডাইৰেক্ট বেনিফিট ট্ৰেন্সফাৰ (DBT)। আগন্তুক বিধানসভা নিৰ্বাচনৰ ঠিক পূৰ্বে এনেদৰে বৃহৎ পৰিমাণৰ ধন বিতৰণ কৰাক লৈ এতিয়া ৰাজনৈতিক আৰু অৰ্থনৈতিক দুয়োটা দিশৰ পৰাই তীব্ৰ প্ৰশ্নৰ উত্থাপন হৈছে। মহিলা সৱলীকৰণৰ নামত চৰকাৰে এই পদক্ষেপক ঐতিহাসিক বুলি দাবী কৰিলেও, বাস্তৱিকতে ধাৰ কৰি নিৰ্বাচনৰ পূৰ্বে এনেদৰে ধন বিতৰণ কৰাটো ৰাজ্য এখনৰ ভৱিষ্যতৰ বাবে কিমান নিৰাপদ?
ধাৰৰ বোজা আৰু অৰ্থনৈতিক সংকট
অসমৰ অৰ্থনীতি বৰ্তমান বৃহৎ পৰিমাণৰ ঋণৰ বোজাত পোত গৈ আছে। এনে পৰিস্থিতিত, মূলধনী ব্যয় (যেনে- উদ্যোগ, চিকিৎসালয়, বা শিক্ষানুষ্ঠান নিৰ্মাণ) বৃদ্ধি কৰি ৰাজ্যৰ নিজস্ব আয় বঢ়োৱাৰ পৰিৱৰ্তে, ধাৰ কৰি অনা ৩,৬০০ কোটি টকা কেৱল হিতাধিকাৰীৰ মাজত ভগাই দিয়াটোৱে দীৰ্ঘম্যাদী অৰ্থনৈতিক সংকটৰ ইংগিত দিয়ে। ঋণৰ ধনেৰে ৰাজ্য চলাই নিৰ্বাচনী বৈতৰণী পাৰ হোৱাৰ এই প্ৰৱণতাই পৰৱৰ্তী প্ৰজন্মৰ আৰু সাধাৰণ কৰদাতাৰ ওপৰত এক ভয়ংকৰ আৰ্থিক বোজা জাপি দিব।
ৰাজনৈতিক উদ্দেশ্যপ্ৰণোদিত পদক্ষেপ নেকি?
মুখ্যমন্ত্ৰী হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাই এই ধনৰাশিক নিৰ্বাচনী উপহাৰ নহয় বুলি দাবী কৰিলেও, ইয়াৰ সময়সীমা সন্দেহজনক। জানুৱাৰীৰ পৰা এপ্ৰিললৈকে চাৰি মাহৰ ধন (৫,০০০ টকা) আৰু লগতে ৪,০০০ টকাৰ ‘বিহুৰ বোনাছ’ একেলগে মাৰ্চ মাহত দিয়াটোৱে স্পষ্ট কৰে যে ইয়াৰ মূল লক্ষ্য হৈছে নিৰ্বাচনী অধিসূচনা (Model Code of Conduct) জাৰি হোৱাৰ পূৰ্বেই ভোটাৰক আকৰ্ষিত কৰা। চৰকাৰী ধনেৰে, বিশেষকৈ ধাৰ কৰা ধনেৰে নিৰ্বাচনৰ পূৰ্বে ভোটাৰক প্ৰলোভিত কৰাৰ এই ৰাজনীতিয়ে গণতান্ত্ৰিক প্ৰক্ৰিয়াত এক অস্বাস্থ্যকৰ পৰিৱেশৰ সৃষ্টি কৰে।
প্ৰকৃত উন্নয়ন বনাম হিতাধিকাৰীৰ ৰাজনীতি
ৰাজ্য এখনৰ প্ৰকৃত উন্নয়ন নিৰ্ভৰ কৰে নিয়োগ সৃষ্টি, আন্তঃগাঁথনি উন্নয়ন আৰু উদ্যোগীকৰণৰ ওপৰত। কিন্তু বৰ্তমানৰ চৰকাৰখনে নিৰ্বাচন জিকাৰ স্বাৰ্থত কেৱল ‘হিতাধিকাৰী ভোটবেংক’ সৃষ্টিত গুৰুত্ব দিয়া পৰিলক্ষিত হৈছে। নিৰ্বাচনত পুনৰ জয়ী হ’লে চেনী, নিমখ, দাইল, মিঠাতেল আৰু চাহপাত বিনামূলীয়াকৈ দিয়াৰ যি প্ৰতিশ্ৰুতি চৰকাৰে দিছে, সিয়ে প্ৰমাণ কৰে যে স্বাৱলম্বিতাৰ সলনি বিনামূলীয়া সামগ্ৰীৰে ৰাজনীতি কৰাটোহে এতিয়া মূল এজেণ্ডা হৈ পৰিছে। একেদিনাই বজাৰত ৩,৬০০ কোটি টকাৰ প্ৰৱেশে স্থানীয় পৰ্যায়ত মুদ্ৰাস্ফীতিৰ (Inflation) আশংকাও বৃদ্ধি কৰিছে।
দৰিদ্ৰ সীমাৰেখাৰ তলৰ পৰিয়ালক সহায় কৰাটো এখন কল্যাণকামী ৰাষ্ট্ৰৰ দায়িত্ব, তাত কোনো সন্দেহ নাই। কিন্তু নিৰ্বাচনৰ ঠিক আগে আগে ঋণৰ ধনেৰে চমক সৃষ্টি কৰাটো কেতিয়াও সু-শাসনৰ লক্ষণ হ’ব নোৱাৰে। এই ৩,৬০০ কোটি টকাৰ ঋণৰ বোজা শেষত ৰাজ্যৰ জনসাধাৰণেই বহন কৰিব লাগিব। ৰাজনৈতিক লাভালাভৰ বাবে ৰাজ্যৰ অৰ্থনীতিক এনেদৰে পণবন্দী কৰাটো ভৱিষ্যতৰ অসমৰ বাবে এক গভীৰ চিন্তনীয় বিষয়।